woensdag 19 juli 2017

Brief aan de onverdraagzame Facebook-gebruiker

Beste Facebook-gebruiker,

Ik ken je niet persoonlijk en jij mij ook niet. Maar toch kom ik je dagelijks tegen & er is iets dat me van het hart moet. Ik begrijp het niet: de manier waarop jij reageert. Daarom niet steeds op mijn posts, maar wel op die van andere leden van diverse Facebookgroepen.

Je zit zowat overal, in elke groep is er wel iemand zoals jij. Iemand die met een zucht en een negatieve ondertoon reacties achterlaat op mensen die goedbedoeld iets delen of een vraag stellen. Iemand die onzekere mensen neerhaalt wanneer ze na veel aarzelen een foto durven posten. Iemand die zijn jaloezie niet kan bedwingen en venijnig uit de hoek komt.




Ik lees zo vaak reacties van je op alle groepen waar ik lid van ben en raak dit stil aan beu. Het is zelfs al zo ver gekomen dat ik van sommige groepen geen lid meer ben of niets meer post. Uit angst voor jouw reactie. De reactie van de onverdraagzame Facebook-gebruiker.

Waarom voel jij die nood om het internet te vullen met negativiteit? Was jij ook niet ooit een beginner (of het nu is met naaien, bullet journaling, couponing, ...)? Werd jij ook niet ooit lid van een bepaalde groep om vragen te stellen en inspiratie op te doen? Heb jij niet ooit eens een vraag gepost die nog maar kort ervoor was gesteld?

Reageerden ze bij jou toen niet met begrip? Wilden de andere groepsleden jou misschien niet met advies en hun mening bijstaan? Wat liep er mis dat jij het nu nodig vindt om mensen af te breken via social media?

Ik begrijp dat het soms wel vervelend is om 100 keer dezelfde vraag te zien voorbijkomen, echt waar. Of om plots weer keiveel beginners in de groep te hebben. Ik durf ook wel eens zuchten of met mijn ogen draaien. Maar daar laat ik het bij. Ik scroll gewoon door. Als je niets zinnig of vriendelijk te zeggen hebt, zeg je toch beter niets? 

Het leven kost al zo veel energie, dus waarom zou je je energie steken in negatieve reacties? Waarom zou je jouw tijd er aan verdoen? Er is al zoveel negativiteit in de wereld. Daar hoeven we toch niet nog aan bij te dragen? 

Dus beste Facebook-gebruiker, de volgende keer dat je geneigd bent om onverdraagzaam te zijn en negatief te reageren, denk dan hier aan: behandel een ander zoals je zelf wilt behandeld worden. En al iedereen dat doet, zou de wereld er volgens mij weer wat mooier uit zien.

Liefs,
Miss Pixie

Ik weet dat ik me met deze post misschien wat op glad ijs begeef, maar het moest er echt eens uit. En na haar post over het volg/ontvolg spelletje op Instagram voelde ik me zeker genoeg om dit online te zetten. Vinden jullie het herkenbaar? Wie kreeg hier al mee te maken?


maandag 17 juli 2017

Perfect?-blogchallenge 2: Elke dag yoga


En ook week 2 van de Perfect?-blogchallenge zit er op. Afgelopen week bleek niet voor iedereen even makkelijk. Er waren dan ook een paar blogsters die kozen voor een alternatieve challenge. Voor mij was de challenge niet zo een uitdaging omdat het iets is dat ik al (bijna) elke dag doe, namelijk yoga.




Tijdens mijn burnout was yoga (en meditatie) een grote hulp. Het leerde me om lief te zijn voor mijn lijf en om te sporten op een manier die bij mijn lichaam past. Ik begon met de filmpjes van Yoga with Adriene, volgde enkele lessen en stelde dan een eigen routine op met oefeningen die goed zijn voor mijn rug en ademhaling.

Mijn favoriete houdingen zijn:
  • Kat
  • Koe
  • Kind
  • Boom
  • Opwaartse hond
  • Neerwaartse hond
  • Zonnegroet
  • Cobra
  • Boog
Dobby deed deze week ook mee aan de challenge ;)

Ik stelde me deze week de extra uitdaging om ook weer volledig te gaan voor TMM omdat dat de laatste weken niet echt meer lukte. En ook afgelopen week faalde het. Ik deed wel elke dag yoga, met uitzondering van gisteren. Iets met spierpijn van te hevig te staan dansen op een trouwfeest (en ja, ook wat koppijn :p).

Dus, challenge 2 is ook geslaagd. Heb ik dan nu wel het gevoel dat ik een gelukkiger en perfecter leven heb? Nope, nog steeds niet. Op naar de volgende challenge dan maar. Deze week gaan we ons uitstelgedrag aanpakken en elke dag iets doen dat we niet graag doen en dus al even uitstellen.

En lieve lezers, zou het iets voor jullie zijn: elke dag yoga?

Liefs,
Miss Pixie

P.S.: Alle info over de Perfect?-blogchallenge vind je HIER.

P.P.S.: Blijkbaar zijn er al enige tijd problemen met reacties achterlaten. Het is niet enkel op mijn blog, maar nog bij andere Blogger-blogs ook. Heb jij ook problemen om een reactie na te laten? Dan zou DIT wel eens het probleem en oplossing kunnen zijn.





donderdag 13 juli 2017

Review: Mus - Mijn bullet journal

Een tijdje geleden liep er in de Bullet Journal België-Facebookgroep een give-away georganiseerd door BBNC waarin er 4 exemplaren van de Mijn bullet journals van Mus te winnen waren. Zij schreef toen ook een review. De uitgeverij vroeg toen of ik ook interesse had in een exemplaar om te reviewen en na heel wat post-problemen ontving deze twee prachtige exemplaren.




Zoals ik ook al zei bij de review van Kelly haar boek sta ik nogal sceptisch tegenover de hele rage die rond het bullet journalen hangt. Dus ook tegenover deze schriften. Maar ik liet dat eventjes helemaal los toen ik deze review schreef, want ik begrijp wel waarom mensen fan zijn van dit soort voorgedrukte schriften.

Eerste indruk

Omg, die kaften! Ik kan niet zeggen welke ik het mooiste vind, want ze zijn allebei prachtig. Die met de vogeltjes is een gewone a5, de blauwe is ook a5 maar dan liggend. De kartonnetjes met daarop "Mijn bullet journal" kan je er gewoon afhalen en dan heb je nog steeds een leuke cover. Ik vind zo een losse kartonnetjes vervelend, dus ik zou het er van rond halen ofwel vastkleven. 

Het zijn op zich soft covers, maar best stevige soft covers. Aan de binnenkant van het kartonnetje is wel plek voor je key te noteren. Dus als je het er van  rond haalt, dan zoek je best een ander plekje voor je key. 




Wat vind ik leuk aan deze notebooks?

  • De mooie covers zoals ik al enthousiast zei in het vorige puntje
  • Er zitten verschillende lintjes in (altijd handig) die je als bladwijzer kan gebruiken
  • Vooraan in elk schrift zit er een mini-handleiding met ook enkele voorbeelden van pagina's
  • Het is dotted grid papier, bij die met de vogeltjes is het papier gelig/bruin (mijn favoriete soort papier) & bij de blauwe is het papier wit
  • Vrij dik papier
  • Lekker dik notebook waar je echt wel veel kan in schrijven. Heel erg geschikt dus voor mensen die niet graag vaak een nieuw notebook starten. Ik koos voor mijn 2e notebook van 2017 expres niet voor deze, omdat ik hem waarschijnlijk niet vol krijg tegen 31/12. Ik ga hem waarschijnlijk gebruiken als BuJo voor 2018.



Wat vind ik minder leuk aan deze notebook?
  • Het voorgedrukte, ik vind dat dat ingaat tegen de flexibiliteit van het systeem
  • Geen paginanummering en dat vind ik een gemiste kans
  • Het feit dat het een dik notebook is, maakt het misschien iets minder vlot om overal mee naar toe te nemen
  • De soft cover, ondanks dat hij vrij stevig is. Ik vind persoonlijk hard covers handiger.


Algemene conclusie?

Fijne notitieboeken met degelijk papier. Ik vind de liggende a5 heel origineel, maar weet niet goed of ik het handig zou vinden voor dagelijks gebruik. Ze krijgen een welverdiende 8/10 van mij.

Ook interesse in 1 van deze Mijn bullet journals van Mus? Op bol.com kan je ze vinden voor €11,99 in alle verschillende uitvoeringen én momenteel is de verzending gratis!




Welk schrift gebruik jij als BuJo? Iemand die deze van Mus gebruikt? Wat zijn jullie bevindingen?

Liefs,
Miss Pixie

dinsdag 11 juli 2017

Een snel cadeautje nodig voor groot of klein? Laat de cameo dan je redmiddel zijn!

Al iets meer dan een maand staat mijn nieuwste speeltje hier te blinken in de woonkamer. Ik ging er al mee aan de slag voor enkele bestellingen en die resultaten kan je HIER zien. Afgelopen weekend moest ik én naar een trouw én naar een babyborrel. Echt tijd om te naaien was er niet, dus kwam mijn cameo goed van pas.

Voor het huwelijk had ik al eventjes een leuk idee dat ik zag op een handlettering-Facebookpagina. Maar laat ons zeggen dat mijn handleterringsskills onbestaand zijn, dus was ik heel blij dat ik via een andere Facebookgroep, eentje voor de Silhouette Cameo, aan het bestandje raakte dat identiek was aan dat van op de pagina voor handlettering.

Ik sneed het uit in vinyl en kleefde het op een leeg kaartje. Als nummerplaat schreef ik met een fineliner de trouwdatum. De touwtjes maakte ik vast met dubbelzijdige plakband. De centjes moeten dan blikken potjes voorstellen. De namen op de envelop schreef ik met de calligraphy stiftjes uit de Action.


Kaartje, koord, calligraphy stift - Action
Vinly - 't Dreefhuys

Als klein extraatje pimpte ik deze leuke fles uit Action. De snoepjes zaten er zelfs al in. Al bij al niet zo veel werk, maar de bruid vond het een heel leuk cadeau. Win-win!


Fles, touw - Action
Vinyl - 't Dreefhuys
Hangtag - Hema

Op zondag gingen we naar de babyborrel van kleine uk Roan. We gingen al eerder op bezoek en toen gaf ik enkele genaaide hebbedingetjes cadeau aan hem en aan grote broer Esca. Maar ja, naar babyborrel ga je toch niet met lege handen he? Dus werden er rompertjes en een t-shirtje geflockt én OMG, wat gaat dat veel eenvoudiger met die cameo dan als je het met de hand moet knippen/snijden.

Voor de rompertjes koos ik voor blauwe tinten flockfolie omdat dat past bij het dekentje dat we ook uitkozen als cadeau (want we legden samen met vrienden, dus enkel de rompertjes was wat weinig). En dat dekentje paste op dan weer bij de eerder gegeven cadeautjes. I love it wanneer alles zo mooi uitkomt en bij elkaar past.


Dekentje - Made by Miss Pixie
Rompers - Action
Flockfolie - uit een webshop die ondertussen niet meer bestaat

Grote broer kreeg een zwart t-shirt (tjah, als papa een rocker is dan is zwart altijd de beste keuze) met daarop de tekst #toddlerlife. Past helemaal bij deze kleine kapoen.


T-shirt - Action
Flockfolie - uit een webshop die ondertussen niet meer bestaat



Wat zijn jullie favoriete cadeautjes om te maken met de Silhouette cameo? Wat vinden jullie van mijn projectjes?


Liefs,
Miss Pixie



zondag 9 juli 2017

Perfect?-blogchallenge 1: mini-Minsgame



De eerste week van de Perfect?-blogchallenge zit er op! Het was echt leuk op om Instagram en de besloten Facebookgroep te zien hoe iedereen er mee aan de slag ging, op zijn eigen manier. Dat laatste vind ik wel echt belangrijk, want ik wil vooral dat dit leuke challenge is waar de deelnemers geen gevoel van moeten hebben. Maarreuh, wat deden we nu exact deze week?




Wel, we speelden een mini-Minsgame. Een watte? De Mins-game is een challenge om te ontspullen en minimaliseren die is bedacht door the Minimalists. Dat zijn 2 Amerikaanse mannen die hun goedbetaalde corporate jobs vaarwel zeiden om zo een betekenisvol leven te leiden. Hun manier om dat te bereiken? Minimaliseren.

Deze uitleg is heel kort door de bocht, maar voor wie meer wil weten, kan hier gaan kijken en lezen:
Zij bedachten op hun blog een challenge om te ontspullen en ze noemden die de #minsgame. De bedoeling is om op de eerste dag 1 item weg te doen, op de tweede 2, ... tot op dag 30 waar je 30 items wegdoet. Je kan de spullen weggeven, naar de kringloop brengen, weggooien, ... Wij deden deze challenge 1 week (oftewel 7 dagen) dus vandaar de mini-Minsgame. Hun blogpost er over kan je hier lezen.

Vorig jaar deed ik al eens grote kuis nadat ik de boeken van Marie Kondo las. Ik had het nog nooit zo makkelijk om spullen los te laten. Sindsdien ga ik ook veel bewuster om met spullen kopen. Maar toch slopen er hier terug items binnen die ik eigenlijk niet nodig heb. Dus die gingen deze week de deur uit.

Dag 1


Een oud Trivial Pursuit spel uit 1988 dat ik eens kocht in de kringloopwinkel. De vragen waren vrij moeilijk omdat ze niet meer echt relevant waren. 

Dag 2

Een grote zak boeken en een grote zak met, tjah prullen eigenlijk, die er al stonden sinds de KonMari opruimmarathon. Oops! En nog eens oops, want ik ging naar de Action en kocht daar een hele hoop spullen uit de knutselafdeling. Maar de zakken die ik wegdeed waren écht wel goed gevuld.

Dag 3

Ik had nog 2 zakjes met kleren die hier al een tijdje lagen om naar de H&M te brengen. Als je daar kledij binnenbrengt krijg je een kortingsbon in ruil. Keihandig! Ik gebruik die dan voor nuttige basics of ondergoed te kopen. Het is niet de bedoeling om de spullen die je wegdoet te vervangen door nieuwe he, zo werkt minimaliseren niet ;) Verder deed ik een tajine die ik ooit cadeau kreeg naar de kringloop.

Dag 4



Ik had een keilange werkdag (hoofdberoep en daarna nog een meeting voor het bijberoep) waardoor ik de 4 items uitstelde naar dag 5. Uiteindelijk gooide ik een stuk van mijn kapotte blender in de container en gingen er 3 koffiekopjes naar de kringloop.

Dag 5



Ik gooide een magazine dat ik ergens bijkreeg en ooit eens ging lezen (maar al een jaar rondslingerde) bij het oud papier & 2 versleten placemats in de vuilbak. Een lamp en kaarsenhoudertje gingen naar de kringloop.

Dag 6



Tot nu ging het vrij goed, maar nu moest ik toch echt beginnen nadenken wat ik zou wegdoen. Ik trok door mijn slaapkamer/zolder (een van mijn ingebouwde kasten in de slaapkamer is voor mijn kerstboom enzo, dus die kast noem ik de zolder :p) en vond daar nog enkele items voor de kringloop: een knuffelbeer, 3 kettingen die ik nooit draag & een canvas dat ik eens cadeau kreeg met een swap maar ondertussen op "zolder" was beland. Item 6 was een glas waarvan ik nog maar 1 exemplaar had, maar ik brak het voor ik het in de kringloopdoos zette, dus dat gooide ik dan weg.

Dag 7

Vandaag maakte ik de koelkast leeg. En dat was echt eens nodig blijkbaar :p Ik vond een mooie verzameling potjes (confituur, sauzen, currypasta, ...) met nog maar een bodempje in of die al eventjes over datum waren. Oopsie. Allemaal weg er mee! Ik was zo enthousiast dat ik vergat een foto te nemen.

Voila, eerste challenge geslaagd. Voel ik me nu gelukkiger? Of heb ik, zoals de Minimalists het zeggen, nu een betekenisvol leven? Goh, nog niet per se. Vooral een meer opgeruimd leven. En ik ben gemotiveerd om tot dag 30 door te doen met de Minsgame!

Hoe ging het bij jullie, de andere deelnemers aan deze challenge? Een goede start gemaakt? Of bleek minimaliseren niet zo jullie ding?

Zin gekregen om mee te doen? Neem dan HIER een kijkje voor alle info. Morgen start challenge 2 & gaan we een week lang elke dag yoga doen. Eens benieuwd of dat ons dichter bij een perfect leven brengt ;)


Liefs,
Miss Pixie                                          

woensdag 5 juli 2017

How I bullet journal: een nieuw notitieboek starten



Juli is ondertussen goed begonnen en een nieuwe maand wilt voor de meeste BuJo-junkies zeggen dat ze een nieuwe setup doen. Bij mij was dat ook het geval. Maar dan niet alleen een nieuwe maand opzetten, maar een heel nieuw schrift. Mijn Moleskine was eind juni, na 6 maanden gebruik, volledig vol. Het deed een beetje pijn om afscheid te nemen want ik kreeg hem cadeau en was er zo gek op!




Een nieuwe kiezen bracht enige stress mee, want ik heb hier een grote voorraad liggen. Ik twijfelde tussen een Harry Potter notitieboek met lege pagina's, een van de dotted grid boekjes die ik in de Flying Tiger kocht, eentje met lijntjes uit Disneyland, ... en alsof dat nog niet genoeg was, kreeg ik van BBNC nog 2 (!) leuke exemplaren van hun "Mijn bullet journal" opgestuurd om te reviewen (binnenkort komt die review online). Uiteindelijk viel de keuze op de mooi versierde Leuchtturm die ik van Kelly Jade kreeg tijdens onze BuJo supplies swap.




Ik besloot te gaan voor een minimalistische layout en schreef alles met een zwarte Stabilo fineliner. Jammer genoeg is er wel redelijk wat ghosting. Normaal stoort me dat niet zo, maar door de zwarte kleur is het wel redelijk zichtbaar en stoort het me dus een beetje. Tips voor fineliners bij een Leuchtturm zijn welkom ;) Verder gebruikte ik hier en daar mijn pastelmarkers van Frixion.

Tot nu toe gebruikte ik vooral schriftjes met lijntjes of ruitjes. Het is de eerste keer dat ik een dotted grid gebruik en het is wel even wennen. Ik vind het top voor de trackers en keihandig om banners te tekenen, maar voor te schrijven niet zo. Ik heb echt een lijntje nodig want mijn letters zweven nu zowat overal. Het zal nog wat wennen worden.

Ik had eind juni al een lijstje gemaakt in mijn Moleskine van welke pagina's en collecties ik zo overnemen en welke ik nieuw wou toevoegen. Ik had daarna ook direct een lijstje gemaakt van in welke volgorde ik ze wou dus de setup ging nog vrij snel. Vermits ik het ook minimalistisch wou houden, maakte ik deze keer geen tekeningen voor bijvoorbeeld mijn boeken of films die ik nog wil zien. Veel lijstjes in mijn Moleskine waren ook vol, dus het was leuk om volledige nieuwe te kunnen maken.




Deze nam ik (ongeveer) over van mijn Moleskine in mijn Leuchtturm:
  • Key
  • Future log
  • 2017 goals
  • Mega-braindump
  • My miracle morning
  • Level 10 life
  • Things I want to do
  • My wishlist (al werd die serieus ingekort omdat ik wil ontspullen)
  • Boeken
  • Films
  • Tv-programma's
  • Netflix series
  • Moodtracker (Hierbij besloot ik om de kleurtjes van de eerste 6 maanden niet over te nemen, maar gewoon eentje te maken voor de rest van het jaar. Aan het einde van elke maand neem ik de kleurtjes over in mijn vorig schrift zodat ik op het einde van het jaar wel een volledig overzicht heb.)
  • Monthly tasks
  • Swim progress tracker
  • Diepvriesinventaris





Deze pagina's voegde ik toe aan mijn nieuwe bullet journal:
  • 2018 appointments (waar ik al iets heel spannend kon noteren!)
  • Docu's die ik wil zien
  • Yummie resto's
  • Selfcare tasks in the next 6 months
  • Tank traacker
  • Weightloss tracker
  • Minsgame opvolgingspagina
Na al deze collecties startte ik de maand juli in een Harry Potter-thema (want ja, juli is Mr. Potter zijn verjaardagsmaand en daar moeten we iets mee doen he). De setup bleef hoofdzakelijk zwart met hier en daar (vooral bij mijn habit tracker) wat blauw en goud. Hier en daar vrolijkte ik een pagina op met een mooie rub on transfer die ik bij Action kocht. Ze hebben er met quotes, dividers, ... Ze zijn ook allemaal zwart, waardoor ze passen bij de rest van de layout die ik voor ogen had.








Hoe zit het met jullie BuJo? Wanneer zijn jullie gestart in een notitieboek en hoelang doe je er al mee? Wanneer is het tijd voor een nieuwe? Hoeveel schriften gebruiken jullie per jaar? Om jullie even een idee te geven: vorig jaar had ik er 6, voor dit jaar zit ik aan nummer 2.

Liefs,
Stephanie

P.S.: Ook benieuwd naar een fliptrough van mijn volle Moleskine? Schrijf je dan zeker in voor de nieuwsbrief want abonnees krijgen dit weekend een exclusief filmpje in hun mailbox!

maandag 3 juli 2017

Mijn strijd tegen de burnout-kilo's

Ik schreef al een héél klein beetje over in mijn review over "Het jaar van de hond" van Eva Daeleman. Over hoe herkenbaar de strijd met haar lichaam en lichaamsbeeld wel niet was. En nog steeds is. Want al maanden ben ik aan het strijden tegen de burnout-kilo's en heb ik terug een hekel aan mijn lijf.


Foto: Pixabay

We keren eventjes terug naar de nillies, toen ik een puber was, want toen begonnen de "problemen" met mijn lichaamsbeeld. Als kind was ik altijd heel mager geweest en mocht ik eten wat ik wou zonder bij te komen. Eens ik naar het middelbaar ging, bleef ik eten zoals voordien maar daar was mijn puberend lichaam het niet mee eens. Ik kwam redelijk wat aan en kreeg te maken met opmerkingen van mijn ouders en familie over mijn gewicht (een gevoelig onderwerp bij ons in de familie).

En daar begon het. Een ononderbroken reeks van jojo'en, eten wat ik wou, niet eten, aankomen, afvallen, absurd mager zijn, ... ging van start. Met een rode draad doorheen de jaren: ik was nooit tevreden over mijn lichaam. Ik ben nooit echt dik geweest, op sommige momenten wel wat chubby, maar echt dik dat niet. Maar 99,9% van de tijd voelde ik me een walvis.

Fast forward naar 2011 toen ik het lief leerde kennen. Het lief is een bourgondiër, hij eet graag. Daarom niet ongezond, maar wel graag. Dus gingen we vaak uit eten of kookten we samen. Hij leerde me terug genieten van eten. Want dat kon ik niet meer. Ik had echt een verstoorde relatie met eten (en mijn lichaam). Sindsdien kwam ik wat aan, maar bleef mijn gewicht wel stabiel. Ik droeg meer zorg voor mijn lichaam.

En dan kwam er die burnout in de zomer van 2015. In het begin ging die vooral gepaard met een hoog stressniveau en als ik stress heb, dan stop ik met eten. Dus viel ik een aantal kilo's af. 
Ergens in november 2015 startte ik met medicatie. Op aanraden van de huisdokter, psycholoog en controlearts nam ik een lichte dosis antidepressiva (no shame there). De eerste maand had ik heel erg last aan mijn maag waardoor ik amper at. Er kwam een periode waarin ik al blij was dat ik iets at, dus lette ik niet echt op wat ik precies at.

Stilaan had ik minder last van de bijwerkingen van de medicatie en kwam ik lichtjes aan. Het stressgevoel ging weg en er kwam verdriet in de plaats. En wat gebeurt er dan? Ik ging volop eten. Enfin, snoepen eigenlijk, want er waren veel dagen dat ik mijn gewoon eten aan kant liet en me volpropte met koeken en snoep. 

Door de medicatie had ik geen verzadigingsgevoel meer en kon ik blijven eten. En dat ging een tijd door. Tot ik plots in heel wat kleren niet meer paste. Tot ik mezelf op een foto zag en amper herkende. Ik had me zolang goed in mijn vel gevoeld en door die rotte burnout was dat weer helemaal weg. Vorige zomer begon ik dan ook mijn strijd tegen de burnout-kilo's.

De eerste stap was het afbouwen van de medicatie. Want zolang ik die nam, kreeg ik er geen gram af. Daarna deed ik een suikerdetox. Of dat probeerde ik toch. Want het lukte me niet zoals ik het de vorige keer deed. Op mijn zwaarste (ik was toen ongeveer 10 kg bijgekomen) ging ik naar de diëtiste. Na heel wat weken kreeg ik met heel veel moeite 1 kg af. Ik voelde me niet goed bij wat ik wel en niet mocht eten, dus ik gaf het op.

Daarna ging ik via een app calorieën tellen. Needles to say: dat duurde ook niet lang. Ik deed van dagen zonder suiker, maar de teller op de weegschaal bleef hetzelfde zeggen. Ik had het er over met de psychologe. Het was niet enkel dat ik me dik voelde, maar vooral ook ongezond en daarom wou ik die kilo's er graag af. Ze zei me dat ik nu niet streng moest zijn voor mezelf, maar dat ik mezelf graag moest zien. Dat het diëten wel zou lukken eens mijn lichaam er klaar voor was.

Ik gaf haar gelijk en liet het erbij. Tot ik op vakantie in Spanje een absoluut dieptepunt bereikte. Ik was zo beschaamd om in bikini rond te lopen of om een short aan te doen. Ik heb echt een aantal keer zitten wenen in de badkamer zodat het lief het niet zag. Ik voelde me zo slecht in mij vel en was zo kwaad op mezelf. Ik besloot er dit keer echt iets aan te doen zodat ik mijn lichaam terug graag kon leren zien. Ik was dit keer echt vastberaden. 




Ik las over het 5:2 dieet en besloot (onder protest van het lief en enkele vrienden) het een kans te geven. Ik begon er direct mee de maandag na vakantie en nu, 3 weken later ben ik er helemaal van overtuigd dat dit de manier is om mijn burnout-kilo's aan te pakken. Ik zag de teller de laatste weken naar beneden gaan en het motiveert me om zo verder te doen. Mijn burnout mag dan al vele veldslagen hebben gewonnen, deze overwinning zal voor mij zijn.
Liefs,
Miss Pixie