zondag 15 oktober 2017

Bullet Journal België supplies swap

In de Bullet Journal België Facebookgroep was er een tijdje geleden geleden interesse in een swap. Jullie vragen, wij draaien. En zo ontstond de eerste Bullet Journal Supplies swap die we vandaag mochten openen!




In deze swap ging het allemaal rond supplies: washitape, stickers, pennen, ... In het inschrijvingsformulier konden de deelnemers hun favoriete kleuren en supplies doorgeven zodat we een gepersonaliseerd pakje konden samenstellen. Mijn swapje wou graag pastel fineliners en zag graag verschillende tinten blauw. Ze wou ook graag leuke bladwijzers. Ik keek op haar Etsy-pagina en besloot gelijkaardige te maken voor haar. 

Dit is het pakje dat ik verzond



Een A6-schriftje
Een heleboel post-its
Stoffen tabs
Paperclip bladwijzers en enkele ijzeren bladwijzers
Twee brushpens
Een blauwe marker
Een leuke balpen
Drie Stabilo fineliners
Twee rolletjes washitape

Natuurlijk mocht ik ook een leuk pakje ontvangen van een lief swapmaatje. Mijn lievelingskleur is blauw en dat zie je heel goed in mijn pakje :) Dit is was ik kreeg.




Twinmarkers in 3 tinten blauw
Letterstickers
Etiketjes
Drie rolletjes blauwe washitape
Een leuk kaartje

Wil jij ook graag eens swappen? Dat kan! Want we plannen nog een leuke eindejaarsswap in de Bullet Journal Facebookgroep. 

Liefs,
Miss Pixie

vrijdag 13 oktober 2017

Bookreview: Leven zonder filter - Fleur Van Groningen



Er verschijnt hier regelmatig wel eens een book review op de blog. Ik vind dat heel leuk om te doen. Ik probeer het ook volgens een vast stramien te doen zodat ik al tijdens het lezen weet waar ik aandacht moet voor hebben. Maar soms zijn er zo boeken, zoals Life on sneakers of Het jaar van de hond, waarbij zo'n gewone review niet past. En al op pagina 5 van dit boek wist ik dat het weer het geval was. Want "Leven zonder filter" van columniste Fleur Van Groningen kwam heel dicht.




Het boek gaat over hoogsensitiviteit. En wie hier al even komt lezen weet dat dat een gevoelige snaar is. In 2015, vlak voor mijn burnout, kwam ik er achter dat ik hoogsensitief ben. Het was heel confronterend om te ontdekken en niet zo eenvoudig om te aanvaarden. Hoogsensitiviteit is geen ziekte (hoewel dat in de media soms zo wordt afgeschilderd), maar een karaktertrek die heel uitgesproken is. Eentje waarvoor er geen handleidingen bestaan, maar je ze zelf moet schrijven.

Net zoals bij Fleur was het het boek van Elain Aaron - Hoogsensitieve personen - dat me hielp bij die ontdekking van mijn handleiding. Waar het boek van Aaron nogal droog en theoretisch is, is dat van Fleur net heel persoonlijk en praktisch. Ze vertelt haar eigen verhaal en geschiedenis en hoe haar hoogsensitiviteit daarbij een rol speelde. Aan de hand van bepaalde situaties legt ze de kenmerken van hoogsensitiviteit uit. En die manier maakt het allemaal iets eenvoudiger om te begrijpen. Verschillende aanpak, allebei de moeite waard!

Ze heeft in het boek ook aandacht voor hoe hoogsensitief zijn invloed heeft op bepaalde gebieden van het leven: werk, vriendschap, liefde, ... En vooral die van het werk was een eyeopener die me weer aan het denken zette. Want ik loop dagelijks aan tegen dezelfde struggle. Ik heb nood aan een rustige werkomgeving, maar heb die helemaal niet.

Ik werk in een leefgroep met 15 pubers, waar er wel altijd iemand aan het roepen is, er een vaatwas staat te draaien, muziek speelt op de PC, ... Zo veel prikkels! Elke avond kom ik uitgeput thuis. Toen ik nog in het onderwijs werkte ervoer ik dit ook, maar kon ik dit niet plaatsen. Daar vluchtte ik tijdens mijn middagpauze soms naar mijn auto om eventjes in stilte te kunnen zitten en mijn batterijtjes op te laden.

Ze vertelt over hoe je elk moment van elke dag rekening moet houden met al die prikkels. Want zoals de titel verklapt: leven met hoogsensitiviteit is als leven zonder filter. Alle prikkels komen keihard binnen. En de wereld begrijpt dat niet altijd. Ze vinden je overgevoelig, flauw, een aansteller, ... Ze moesten eens weten hoe moeilijk en vermoeiend het is om zo hard te voelen.


Een bericht gedeeld door Stephanie Wauters (@misspixie1990) op


Ik vind dat Fleur met dit boek een fantastisch goede poging doet om hoogsensitieve personen een plaatsje te geven in de maatschappij. Om voor begrip te zorgen. Haar boek is momenteel het best verkochte non fictie boek in Vlaanderen en ik kan dat enkel maar toejuichen! En hopen dat zowel HSP's als niet HSP's het boek gebruiken als een bron van informatie en inspiratie.

Wat mij betreft krijgt dit boek een welverdiende 9/10!

Nieuwsgierig naar het boek? Je kan "Leven zonder filter" kopen bij Bol.com voor €19,99 als paperback (gratis verzending!) of als e-book voor €4,99. Het boek van Elaine Aron "Hoogsensitieve personen" kan je ook bestellen op Bol voor €17,99 met momenteel ook gratis verzending. Ik kan beide boeken aanbevelen voor iedere HSP en ouder/leerkracht/jeugdwerker/... van HSP's.

Wie van jullie las "Leven zonder filter" ook al? Wat is jullie bevinding?


Liefs,
Miss Pixie

dinsdag 10 oktober 2017

9 creatieve ondernemers in de kijker

Op 1 oktober 2016 startte ik als creatief ondernemer. Met vallen en opstaan leerde ik wat ondernemen is. Het meeste leerde ik door (op) te kijken naar andere ondernemers en met hen te praten. Ik leerde het afgelopen jaar heel veel leuke creapreneurs kennen op beurzen, markten en online. Tijd om eens een lijstje te maken van enkele creatieve ondernemers die extra in de kijker mogen worden gezet!



  1. Tuttefrut

Eerlijk is eerlijk: zonder Kathleen haar blog en Facebookgroep zou ik niet staan waar ik nu sta. Tuttefrut is een blog over ondernemen waar je een ton informatie kan halen. Naast de blog zijn er ook verschillende e-cursussen over bloggen en andere aspecten van ondernemen. 

En de Facebookgroep Team Tuttefrut is echt dé place to be om vragen te stellen of motivatie te vinden. Buiten blogster is ze ook nog eens een fantastisch goede grafisch ontwerpster. Mocht je het nog niet door hebben: ik vind dat Kathleen een pomponnkes-danske verdient.

Foto credits: Kathleen Verhetsel

2. Wikkelgatjes

Wikkelgatjes is de online naam Wendy haar creatieve bezigheden.  Ze maakt creaties op maat en geeft leuke workshops op zelfstandige basis. Daarnaast is ze lesgeefster bij Femma waar ze ook creatieve workshops geeft. Een topmadam die zeer goed bezig is!


Foto credits: Wendy Blomme - Wikkelgatjes

3. Withloov

Voor de mooiste kaartjes moet je bij Withloov zijn. Ik leerde hen kennen op de lente editie van De Bonte Fabriek en op deze najaarseditie waren ze mijn buren. Naast leuke kaartjes hebben ze ook stickers, notablokken, ... en doen ze maatwerk. Je kan ook leuke boxen met kaartjes bestellen of een seizoensabonnement nemen. En los van het talent zijn het ook gewoon nog eens heel lieve mensen!


Afbeelding credtis: Withloov

4. Hanne Vandersteen

Omg, wat heeft deze dame talent! Hanne heeft net als mij een een Etsyshop, maar dan wel eentje met een heel uniek product: handgemaakte lingerie. Prachtige stoffen en prachtige ontwerpen, she has it all. Een cadeaubon voor haar shop staat hoog op mijn kerst-wishlist.


Foto credits: Hanne Vandersteen

5. Bodesigns

Deze topdame leerde ik kennen tijdens de voorjaarseditie van De bonte fabriek en ik kwam haar daarna op nog enkele andere beurzen tegen. Ze verkoopt papierwaren en keramiek met de meest prachtige afbeeldingen. Ik heb enkele leuke kaartjes van haar tegen mijn inspiratiemuur hangen en ben compleet verliefd op de kopjes die van een vriendin cadeau kreeg.




6. Made with love by Louve


Deze topdame onttmoette ik op de zomermarkt van Etsy Gent. Ze is een heel getalenteerde breister die afgewerkte stukken verkoopt, maar ook breipatronen en ze geeft workshops. En daarnaast is het ook gewoon een superlieve madam!

Foto credit: Made with Love by Louve



Dit is zonder twijfel de dame met het origineelste en coolste bijberoep ooit! Want Lieke is zeemeermin in bijberoep. Zalig toch? En daarnaast heeft ze een Etsy-shop waarbij ze meermin-staarten en anders leuks verkoopt. 


Foto credits: Lieke Knoops

8. Airplants by Groen


Deze dame leerde ik ook kennen tijdens de Etsy Gent Zomermarkt. En toeval wil dat ze ook nog eens van bij mij in de buurt is. Haar mooie plantjes verkopen als zoete broodjes op elk event dat ze bijwoont. Misschien dat ik op een volgend event wel eens eentje meepak, want 1 x per week besproeien zouden mijn niet zo groene vingers nog moeten kunnen.


Foto credits: Airplants by Groen

9. Studio Biezonder

Bieke leerde ik enkele jaren geleden kennen toen we samen carpoolden naar de Big blogameetup. Ze is een creatieve blogster die geweldige dingen naait en pimpt met haar cameo. En over dat laatste geeft ze sinds kort leuke workshops! Een echte aanrader. En ze heeft momenteel ook nog eens een keileuke giveaway lopen op haar Facebookpagina en Instagram.


Foto credit: Studio Biezonder

Ziezo, 9 creatieve dames die voor mij wel eens even in de spotlight mochten staan. Welke van deze creatieve dames kende je al en welke zijn nieuw? En over al dat ondernemen gesproken: op 29 oktober bestaat mijn webshop 1 jaar en dat gaat uitgebreid gevierd worden op de Facebookpagina van mijn webshop.

Liefs,
Miss Pixie

P.S.: Deze post bevat GEEN sponsoring of affiliates! Enkel heel veel liefde en bewondering <3

donderdag 5 oktober 2017

Stik Belgique: Pixie clutch (gratis patroon + tutorial)

Een tijdje geleden naaide ik enkele clutches in kurkleer voor de webshop. Op Instagram was er door mijn naaiende volgers ook interesse in het patroon. Ik heb het een hele tijd uitgesteld omdat ik geen patroonontwerper ben en ik wat bang was dat het patroon en de uitleg niet van genoeg kwaliteit waren om te delen. Maar tijdens deze Stik Belgique maand besloot ik het toch maar een kans te geven. Dus bij deze stel ik jullie graag voor aan de Pixie clutch.




Benodigdheden

Om deze clutch te naaien heb je het volgend materiaal nodig:
  • het gratis patroon
  • +/- 50 cm kurkleer (OF 50 cm katoen verstevigd met H250 en H360)
  • +/- 50 cm katoen/voeringsstof
  • 2 D-ringen van 1 cm
  • Tassenketting
  • 1 magneetsluiting van 12mm
  • Naaigaren in kleur die past bij het kurkleer
  • Scherp mesje of schaartje om de magneetsluiting te bevestigen
  • Wonderclips of paperclips
  • Kartelschaar
(Ik kocht al het tassenmateriaal bij KBAS)




Bij deze versie gebruikte ik bronzen glitterdraad voor de afwerking.
Maakt het tasje extra feestelijk.

Het patroon

Je kan de patroondelen HIER gratis downloaden. Het patroon bestaat uit 3 pagina's. Pagina 1 & 2 moet je aan elkaar plakken en dit vormt patroondeel 1. Pagina 3 bevat patroondeel 2. De naadwaarde is overal inbegrepen.

Knippen:
  • Patroondeel 1
    1 x in kurkleer
    1 x in katoen/voeringsstof
  • Patroondeel 2
    1 x in kurkleer
    1 x in katoen/voeringsstof
  • 2 stukjes kurkleer van 1 cm x 2,5 cm om de D-ringen te bevestigen


 Werkwijze

  1. Teken en knip alle patroondelen.
  2. Bevestig de D-ringen aan de stukjes kurkleer.

  3. Bevestig patroondeel 1 en 2 in kurkleer aan elkaar met wonderclips of paperclips. De lusjes kurkleer met de D-ringen moeten op 3 cm van de bovenrand van patroondeel 2 bevestigd worden.

  4. Stik de beide patroondelen aan elkaar op 1 cm van de rand. Stik 2 x over de lusjes van de D-ring. Knip de naadwaarde bij.
  5. Leg nu een van de zijnaden op de naad onderaan zodat er een punt ontstaat. Stik op 1 cm van die punt. Doe voor de andere zijde hetzelfde. Knip de naadwaarde bij.




  6. Stik nu de binnentas op dezelfde manier. Let wel: laat onderaan een keergat van ongeveer 5 cm.


  7. Voor we de tassen aan elkaar naaien, gaan we eerst de magneetsluiting bevestigen. Bij de buitentas doe je dit in het midden van het voorpaneel (12,5 cm) op 6 cm van de bovenrand. Ik gebruikte een scherpe knutselschaar om 2 sneetjes te maken en plooide met een tang de tandjes om.
    Het tweede deel van de magneetsluiting bevestig je in het flapje van de voering in het midden en op 3 cm van de bovenrand. Voor ik de gaatjes maak steek ik steeds de binnentas eens in de buitentas en plooi ik het flapje "dicht" om te checken of die 3 cm ok is.




  8. Dan bevestig je de buitentas en binnentas aan elkaar met wonderclips of paperclips (goede zijdes tegen elkaar). Zorg ervoor dat de zijnaden mooi op elkaar aansluiten. Stik de tas aan elkaar op 0,5 cm van de rand.

  9. Knip de naadwaarde van de flap bij met een kartelschaar.

  10. Keer de tas.

  11. Rol de naden tussen je vingers om ze mooi plat te krijgen. Werk de flap en het voorpaneel af met een sierstiksel op 0,5 cm van de rand. Doe dit met een grotere steeklengte.
  12. Sluit het keergat met een matrassensteek (of op de luiwijvenmanier: gewoon dichtstikken :p).
  13. Bevestig de tassenkoord.
  14. En je nieuwe clutch is klaar voor gebruik!



Wat vinden jullie er van? Voor mij is de Pixie clutch een ideale tas voor een avondje uit. Net genoeg ruimte voor je smartphone, wat geld en make up. De tassenketting geeft de tas net een tikkeltje meer. Ideaal voor de feestdagen! En ben je zelf niet zo handig? Dan kan je gewoon een clutch bestellen bij mijn webshop Made by Miss Pixie. 

Liefs,
Miss Pixie

donderdag 28 september 2017

Stik Belgique: een Vinktas met uiltjes van Bambiblauw

Lieve Marjolein van Flaflinko viert in oktober haar vijfde naaiverjaardag. Om dat te vieren riep ze de maand uit tot Stik Belgique maand. Een maand waarbij we Belgische patronen en stofjes extra in de kijker zetten. En we sluiten de maand af met een Let's Sti(c)k Together in thema natuurlijk. Je kan alle info over Stik Belgique lezen op haar website. 

Dit project is voor mij de ideale trap onder mijn kont om terug wat voor mezelf te naaien. En om nog niet geblogde Belgische naaisels eindelijk eens te bloggen zoals vandaag. Deze blogpost gaat over een van mijn favoriete en meest gebruikte tassen: de Vinktas.





Deze leuke tas is een gratis patroontje van de Belgische blog Ik ben Vink. Ik maakte deze tas ergens eind 2015 toen ik door mijn burnout in de grootste naaidip ooit zat. Toeval wil dat net toen enkele van mijn ortho-vriendinnen begonnen met naailessen. Eentje van hen kwam me samen met haar naaimachine een middagje gezelschap houden. En terwijl zij een Juliette clutch maakte, ging ik aan de slag met de Vinktas.

De stofjes waren snel gekozen: een deel van een van de Bambiblauw panelen met een bijpassend effen katoentje. Ik gebruikte het grote deel van het paneel al eerder om een Harley top te maken. Door de duidelijke tutorial lukte het me (ondanks het gebrek aan concentratie) vrij goed en snel om de tas in elkaar te zetten. Achteraf gezien had ik wel beter een extra laagje versteviging gebruikt, want ze zakt wel wat in elkaar.






Ik ben echt fan van grote tassen en vind deze superhandig. Zoals je op de foto's kan zien, is ze al goed gebruikt geweest en is het nieuwe er al serieus aan af. Ze heeft dan ook al een aantal tripjes gevolgd door wasbeurten achter de rug. Doordat de tas zo ruim is, is ze ideaal om te gebruiken al handbagage of overnight bag. Of om mee te nemen naar het werk. 


Stoffen - Bambiblauw
Versteviging + tassenhengsel - Max Bloch

Belgisch patroon? Check! Belgische stoffen? Check! Stik Belgique proof? Dubbel check!

Wie van jullie naaide al eens een Vinktas? Wat is jullie favoriete Belgische tassenpatroon?

Liefs,
Miss Pixie

dinsdag 26 september 2017

Waarom ik doe wat ik doe

Ik ging gisteren samen met mijn zus boodschappen doen. Ze woont sinds enkele maanden ook in Ninove, lekker dicht bij mij, en sindsdien doen we dat wel vaker. Want alleen boodschappen doen is saai. We namen er onze tijd voor en koppelden er een lunch aan. 

Tijdens de lunch babbelden we over het werk. Zij werkt sinds kort in het restaurant van mijn papa en startte gisteren met nog een extra opleiding tot barista. Ze heeft een droom en een plan en werkt daar volop aan. (Ja hoor, dat is een ondertoon van fierheid die je daar hoort.)




En dan ging het over mij. Over dat het lastig is. Ik heb geen werkzekerheid, want ik doe een vervangingscontract dat eigenlijk al in maart afliep maar nog steeds niet afgelopen is en ik weet niet wanneer het afloopt. En dat het financieel toch ook niet eenvoudig is, zo deeltijds werken in de sociale sector. En dat het gewoon helemaal niet eenvoudig werken is de sociale sector. En iets vinden in een andere sector waar ik weinig tot geen ervaring heb is nog minder eenvoudig.

Waarom ik dan niet overweeg om ook in het restaurant te komen werken, vroeg ze. Dat zou toch tof zijn zo samen in de zaal. En het is dichtbij (en dat is een feit, want het restaurant is maar op 5 minuten fietsen). En ik zou werkzekerheid hebben. Maar wat dan met mijn bijberoep? Want voltijds werken in de horeca betekent ook avonden en weekends. En tijdens die avonden en weekends zijn er workshops en marktjes. 

Ze zuchtte (met lichte ergernis) dat het misschien tijd wordt dat ik keuzes maak. Want het financieel lastig hebben en dan maar halftijds werken en een bijberoep hebben waar ik niets aan verdien is misschien niet het beste plan. Of werkzekerheid geen beter plan is dan dingen doen die gewoon leuk zijn. En in wat ze zei, hoorde ik niet alleen haar stem. Maar ook die van van mijn mama, papa, grootouders, ... Of het niet tijd is dat ik serieus word en stop "met al diene zever" en gewoon ga werken.

Maar het allemaal zo maar opgeven? Dat waar ik een jaar lang zo hard heb voor gewerkt?  Datgene waar ik de laatste weken echt vooruitgang in zie en de vruchten er van pluk? Datgene dat sinds mijn burnout mijn motivatie is om elke dag er voor te gaan. Nee, ik denk niet dat ik dat kan.




Want ik heb ook een droom en een plan. Maar ik kom onderweg misschien wat meer hindernissen tegen dan mijn zus bij het hare. Het wordt me in ieder geval niet in de schoot geworpen. Het is niet eenvoudig geweest het laatste jaar en ik heb vaak met de tranen in de ogen gezeten en gedacht om er mee te stoppen. Maar toch zette ik door. Ik werk elke dag om die droom waar te maken. En ik voel echt dat het ook voor mij gaat gebeuren dat moment waarop die droom gewoon mijn dagelijkse werkelijkheid is.

Het is het allemaal waard. De tranen, de vermoeidheid, de lastige momenten, ... Allemaal stuk voor stuk zijn ze het waard. Want weet je waarom ik het allemaal doe? Heel simpel. Het maakt me gelukkig. Het maakt me diep vanbinnen zo oprecht gelukkig. Ik doe het allemaal graag, elk onderdeel van mijn bijberoep. Ik sta met plezier een uur vroeger op om het juiste licht te hebben voor productfoto's. Ik zit met plezier 's avonds in de zetel met laptop op schoot artikels te typen. Ik ga met plezier meerdere keren per dag met de fiets naar de post om pakjes te versturen. 

Ik ben niet een jaar lang door een burnout (lees als: hel) gegaan om er niets uit te leren. Om terug in de val van maatschappelijke normen te vallen. Om terug mee te draaien in de ratrace en te leven zonder passie. Om ongelukkig te zijn. Het is misschien nu niet de ideale situatie waarin ik zit, maar liever dit dan binnen tien jaar me af te vragen "What if...?". 

Ik weet dat mijn zus haar vraag en advies met oprechte bezorgdheid en liefde stelde. Dat ze me ook alleen maar gelukkig wil zien. Maar het raakte me omdat haar visie zo beïnvloed is door wat maatschappelijk de norm is. Ik weet dat ik in mijn omgeving vaak met opgetrokken wenkbrauwen word bekeken door mijn keuzes. En dat is lastig. Maar toch blijf ik er in geloven dat dit de juiste weg is voor mij. En als er geen wegwijzers staan op die weg dan maak ik die wel zelf ;)

Waarom doe jij wat je doet? 


Liefs,
Miss Pixie

vrijdag 22 september 2017

Over prioriteiten stellen, frustraties en mijn lijf

Leeswaarschuwing: persoonlijke post met een hoog klaaggehalte. Tis maar dat je het weet ;)

Het is van 1 september geleden dat ik hier nog schreef. Niet omdat ik het bloggen beu ben of er geen zin in had, maar simpelweg omdat het er gewoon niet van kwam. September is emotioneel en mentaal een zware maand voor mij. Het is dé maand waarin in 2015 alles veranderde. En dat woog op me. In combinatie met heel wat andere factoren zorgde het er voor dat ik de afgelopen weken prioriteiten moest stellen en de blog was daar geen van.




In de grote vakantie werkte ik dagshiften tot 17 uur. Nu de vakantie voorbij is, schakelde ik terug over op avondshiften tot 19 uur. Ik had daar vorig jaar eigenlijk geen probleem mee, maar na zo 2 maanden tot 17u te werken en 's avonds nog veel gedaan te krijgen, heb ik echt moeite om me terug aan te passen. Het wordt ook al vroeger donker en dat helpt er niet bepaald aan. Door wat verschuivingen op het werk kreeg ik ook een ander takenpakket waar ik nog wat moet aan wennen.

Omdat ik gedurende de week 's avonds minder gedaan kreeg, moest ik goed plannen wat ik deed tijdens mijn bijberoep-dagen. Ik moest keuzes maken en prioriteiten stellen. Mijn weekends zaten goed volgepland met sociale gebeurtenissen, optredens van het lief en markten of workshops. Onvoorbereid zijn op een markt of workshop is niet het strakste plan, dus kroop daar veel tijd in tijdens de bijberoep-dagen.

Ik maakte een nieuwe collectie juwelen voor het najaar, fotografeerde die en zette ze online in de webshop. Daarop volgden (custom) bestellingen die met veel zorg en liefde werden gemaakt, verpakt en verzonden. Ik werkte nog aan andere nieuwe items voor de shop die nog niet online raakten.




De grootste spelbreker de laatste weken was echter - ra ra ra - mijn lijf. Wie me volgt op Instagram zag het misschien al in mijn stories. Van ziek naar vermoeid naar insomnia. Het kwam de laatste weken allemaal voor. En dat frustreert me zo. Het frustreert me dat mijn lijf me tegenhoud om voor 100% te gaan voor mijn bijberoep. Want plannen, ideeën en ambitie genoeg. Energie daar in tegen. 

Het frustreert me dat mijn lijf me tegen houdt om 100% te genieten van het huwelijk van een vriendin. Het frustreert me dat ik tegen het dessert al doodop was en na 5 nummers op de dansvloer naar toilet moest hollen omdat ik een paniekaanval voelde opkomen. Het frustreert me dat ik tijdens een weekendje weg spelbreker ben door dutjes te moeten inlassen en daarna geen energie mee over te hebben om nog buiten te gaan. Het frustreert me dat ik vaak 1 dag in de week gewoon volledig plat lig in de zetel, gewoon omdat ik niet anders kan. Want de laatste weken werden gekenmerkt door opstoten van gewrichtspijn, zenuwpijn en spierpijn zonder duidelijke oorzaak.

Ik weet dat ik het rustig aan moet doen. Dat ik lief moet zijn voor mijn lijf. Dat mijn lijf duidelijk maakt dat mijn hoofd te veel wilt. Ik weet het. En ik begrijp het. Ik weet dat ik mijn grenzen moet bewaken. Wilt dat dan zeggen dat ik dat leuk moet vinden? Absoluut niet. Ik denk dat ik wel het recht heb om me hier af en toe in te frustreren. 

Sorry voor het geklaag, maar schrijven dat helpt mij. Alles er even uitgooien. En jullie mogen van mij gerust weten dat het achter de gestylede Instagram-foto's en opgewekte Facebookposts vaak geen rozengeur en maneschijn is. Dat wat je toont op social media niet altijd 100% de realiteit is. 




Maar we sluiten af met een positieve noot...
  • De afgelopen weken werd de hele Bullet Journal België groep vernieuwd en ik verstuurde net alle mailtjes voor onze eerste swap.
  • Ik haalde mijn eerste freelance schrijfopdracht binnen.
  • Jullie zijn allemaal enthousiast over de nieuwe juwelencollectie.
  • Ik mocht deze week op gesprek bij Femma en ik mag daar vanaf januari 2018 workshops geven.
  • Er zijn nog enkele leuke projecten ontstaan de afgelopen weken waar ik nog niet veel kan over zeggen. Maar meer daarover binnenkort ;)
  • Het 5:2 dieet loont echt. Er stond deze week een ander cijfertje vooraan en ik ben daar zeer blij mee. Nog 1,7 kg te gaan.
  • En tot slot: er staat dus gewoon een blogpost online! :)
Hoe was jullie september tot nu toe? Btw, schouderklopje als jullie heel deze post hebben gelezen. Want er staat echt wel heel wat gezaag in. Mijn excuses. Ik had jullie wel gewaarschuwd.

Liefs,
Miss Pixie